هنر - قسمت 45

این بار شیدا است که از بتول خانم در مورد ادامه ی ماجرا می پرسد:    

-         بقیه ی داستان مسعود و طاهره چی شد؟

-        ها، آره... تقی سیام، دست به دُمِنِ نَنِش میشه، ننه تقی یِم دِ رامیفته در خُنِه بُزاریا و دس به دهنا! تا مسعودو بَبُرِن حموم، یه چَن تا حاجی رو هم زناشون، واسه پادر میونی، میفرسته خُنِه عِفِت. گیس سفیدارِم دِ راهی میکنه، مثه: عَم زِکیه، آبزَر بَگُم و آبجی مُنَووَر... این بیا و اون بِرو، ظهر نَشدِ قِرار بَشدِن دَم غروب بساط عقدو بَلَن...مسعود حُک میکنه: عِروسی بَمُنِه واسه بیامدِن حسین و دار و دسته اش...کوکِب، گوش هادِه...ننه، نکنه دیشِو، پَتلِه ماشُوی بَخوردی کی یه جا بَن نمیشی!... آره، مسعودِی حُک کِرد: مرضیه رمضُن و سیف اله اُوه ای و گلین باجی و حسن دالون دار!... همه که بیامدِن، اُنوَخ عروسی هامگیریم!... تقی  که داستان قمو بِشنُفتِه بودِ، عزیزخان و هم رفیقش صادق سُقُللُقی، هم میوه شیرنی، راهی قم میکنه...

ام لیلا که دل پر دردی دارد، تکه می پراند:«ها ها ها!... تقی سیا!شاتقی شده...آره دیگه خِرسولِم دارو درمون شده...ها ها ها... ناتووایی که خودشون قاپِ قمارخُنِن! ایلچی کِردِه!

-     ... آبجی لیلا! مَلی که هاگِم یا هی مِزه میای؟ ...آره، اون دو تا، هم رِ هم میرِن قم. دَر زندون که میرسن، میبینِن ای ننه!... ملاقات قدغنه!و پاسبُنا نیمَلَن بِرن تو!... عزیز هم صادق شِور میکنن که یکیمون باس بِره تو. قِرار بَشتِن یه قاپ بریزن، هر کی اسب آورد، اون بِره تو. صادق از تو تَنبُنِش یه قاپ حنایی تَرگل وَرگل دِرمیاره دَر، نخندید خوو! ...اُی بِتول! ننه جُن یه کاسه تلخِن انار بِده بَخورم تا اِوقاتِم جاش بیاد تا واشتون واگم!... آره دیگه، چموشِی! سر قاپ رو دِ، حنا بَشدِه بود!...  همونجُن دِ، هانیشدادن وُ قاپ بِزدِن. صادقِ خر شانس! همو اَووِل اسب میاره! ... او کی خودش بِچه یِ اصلِ اصلِ سُوه یِ و هف خط روزگاره! تو خیابُن دِ، کُلای یه قمی رو وَمدُورِه و مَلِه سرش و میره در شهرِبُنی، هُوار که میکشه. نگهبُن هراسُن میدِوِه جِلِو، صادق، سرشو مَلِه در گوشش و میگه:«ننم بَمُردِه و وصیت کرده اُو نخوری تا همه زَندونیا قمو، میوه  هادی!...شیرنیا دسِ عزیز بوده...غربتی بازی درامیاره!...آی! از تشنگی هِلاکِم! بَل بِرِم تو...نگهبُن درِ حصار، آجُنا رو از تو صدا میزنه! ...

بارانم و کوکب و کبری با صورت هایی که در اثر حرارت اجاق، قرمز شده است از آشپزخانه بیرون می آیند. قصه گویی پیرزن قطع می شود. هر کدام از زنان«خسته نباشید»ی به دختران جوان می گویند و کبری است که به جای هر سه جواب می دهد: «درمونده نباشید!» بارانم در کنار شیدا می نشیند و شربت بیدمشکی را که بتول خانم برایش آورده به او تعارف می کند، شیدا دست های اناری اش را نشان می دهد:«مرسی، من خوردم!» اشرف خانم از زری حال ننه صدف را می پرسد و او با شیطنت می گوید:

-         ننه؟! خوبه خوبه! تا امسال فقط امیرعلی رو داشت، حالا که سه تا جِوُن دیگه هم، وَردَس داره! حتما خوبه دیگه!

-         اون سه تا که قد این گلی یِم، کار بلِد نیستن!

بتول خانم:«امیرعلی واسش بسسه، خدا نیگرش داره، قدِ ده تا پسر و ده تا دختره!... آبجی کوچِی، یه مُش اسفِند، واسه امیرعلی بریز تو آتیش! چشم بد دور!»

-         امیرعلی رو بَل کنار، اون سه تای دیگه رو میگم... اوه، اوه، اوه... امان از اون محمودِی! از چشاش بَخُن که چن تا کشته مرده داره!   

عذرا با نگاهی به دختران جوان، می خندد:«اِو، اِو، اشرِف خانوم نگو اینو! شاید بعضیا دلشون بشکنه باجی!»

-         بِچچِکایگِه خوبییِن! اما امیرعلی یه شییِ دیگه س!... تونِم دس از سر این دختِرِیکای ور دور! خودش یادش بَرُفتِه! عذرا! ننه مِن کالِی!

-         ننه تیرکالِی!

کامی که ساعتی غیب شده بود، با سر و صدا وارد خانه شد. منیژه خانم او را صدا زد و پرسید:

-         کجا رفته بودی مادر؟

-         هیچی مامان! با محمود کوچول رفتیم خونه ی پرویز خان و اوس قُربُن و شهناز خانم و ننه صدف.

بتول خانم که می خواست از وضع رب درست کردن همسایه ها، با خبر شود، از کامی پرسید:«اونا انار دُن کردنشون تموم شده؟»

پسرک شانه بالا انداخت و در گوش مادرش پچ پچ می کرد که رقیه جیغ زنان وارد خانه شد:

-         عروس بیامِد! خدیجه داد علی، بیامِد!

زنان سراسیمه از جا بلند شده و به طرف حوض دویدند. دست های قرمز رنگ اناری  را شسته و سر و لباسشان را مرتب کردند. بتول خانم مثل فرفره می چرخید:«کوکب بدو منقل اسفندو بیار»،«عذرا جُن، دایره تو اُو اِنباره!»،«زری، از تو آشپزخُنِه نقلو بیار!»،«بارونم! گیلیما ننه!» در عرض چند دقیقه همه چیز مهیا شد. صدای مادر عروس که از دم درب بلند شد:«صابخُنِه! یال لا!» دسته جمعی به استقبال تازه عروس محله، خدیجه دختر علی آقا سبزی فروش، رفتند. با نشستن عروس و اتمام خوشامدگویی ها، با اشاره ی بتول خانم، عذرا، دایره را از زیر سبد بیرون آورد و شروع به خواندن و زدن کرد و سایرین با او هم آواز شدند.

بَشـدِم بَرُفتـِم ننــه                   جاهاز بَبُــردِم ننــه

بَشـدِم بَرُفتـِم ننــه                   جاهاز بَبُــردِم ننــه

هر شـی تو یَخدُنـــــِت بود           بَبُردِم ای بَبُردِم

هر شی بُلا رَفِـــــــــــــــــت بود     ببردم ای ببردم

هر شی مال نَنِــــــــــــت بود       ببردم ای ببردم

هر شی گِلِ گِردِنت بود             ببردم ای ببردم

بَشـدِم بَبُردِم ننــه                    جاهاز بَبُــردِم ننــه

بَشـدِم بَرُفتـِم ننــه                   جاهاز بَبُــردِم ننــه

(ریتم عوض می شود) 

قـَـدک بُبــــــــــــام، اُرســـــــــــــیِ دادام، کُـــــــــــــلای آقـــام      بَبُردِم ای بَبُردِم

قالی مِزلِقـُــــــن، سِـــوِ هَمِــــــدُن، اُرســـــــــــــی خَرِقُــــــــن      ببردم ای ببردم

اُفتـُــــوِه مسـی، گل نرگســــی، سورکـــو طبســـــــی              ببردم آی ببردم

پارچه اِصفَهُن، تایچِه بیوِرُن،کرسی سورِکُن                             ببردم ای ببردم

بَشـدِم بَرُفتـِم ننــه                                                         جاهاز بَبُــردِم ننــه

بَشـدِم بَرُفتـِم ننــه                                                        جاهاز بَبُــردِم ننــه

***

ادامه دارد ...

 

نکتـه ی خـوانـدنـی

ستاره های فلک را شمردن آسان نیست حساب داغ دل ما که می تواند کرد
صائب تبریزی

پراکندگی بازدید کنندگان

آلمان، انگلیس، فرانسه، اسپانیا، ایتالیا، دانمارک، هلند، امارات، عربستان، برزیل، آمریکا، روسیه، ژاپن، پاکستان، اندونزی، مالزی، افغانستان، سوئد، ایرلند، ترکیه، کانادا، مصر، ویتنام، استرالیا، اتریش، لهستان، فنلاند، سوئیس، اوکراین، لوکزامبورگ، بحرین، هند، بلژیک، چین، کره جنوبی، یونان، آرژانتین، آفریقای جنوبی، مکزیک، شیلی، کلمبیا، سنگال، تاجیکستان و ...