هیـچ

سرگرمی این روزهای من

 دروغیست مکرر و مکار

که هرگز در نخواهم یافت

حدیث صادق عصیان آدم را!

حقیقت چیست؟

واقعیت!

محال ترین حقیقت است.

دنبال چه می گردم؟

چه راهی بهتر؟

کجا خوش تر است؟

انبوه مشغله و شلوغی ذهن

یا تارک دنیا و بی جان و جسم؟

نمی فهمم که این دانش

از آن بی راهه ی متروکه و خالی

تا کجا خواهد برد ما را!

درون گردی عالم

چه گردش ها و چرخش ها

و چه لذات شهوانی

که خواهم برد

از این تقدیر درد آور.

و این مرگی که می گویند

سخت نه!

بلکه آسان است

که زجر مردنم بی تو

جزای سخت من ،

هر روز و هر سال است.

آه

خدای عاشقم

خدای مست من

چشمهایت!

چشمهایم!

آخ

درون رقص های آسمانی

دستهایت را عاشقانه

و به دور تو شور می گیرم.

دیوانه ام

چه می فهمم از این رفتار انسان ها

چه می خواهند؟

 چه می کارند؟

 چرا هر لحظه و هر جا،

به پای هر بتی بیهوده می بارند؟

اگر غم داده ای

اگر تب داده ای

اگر با جرم و بی مجرم ، عذابم داده ای

 عشق است!!!!!

که تو مستی و من

از های تو سر مست.

 

نکتـه ی خـوانـدنـی

عقب نشینی آنتوان از ایران در سال 36 قبل از میلاد، ما را به یاد عقب نشینی ناپلئون از روسیه در زمستان 1812 می اندازد و ما می فهمیم که ایرانیان هجده قرن زودتر از روس ها، دمار از روزگار یک مهاجم رومی در آورده اند!
ذبیح اله منصوری

پراکندگی بازدید کنندگان

آلمان، انگلیس، فرانسه، اسپانیا، ایتالیا، دانمارک، هلند، امارات، عربستان، برزیل، آمریکا، روسیه، ژاپن، پاکستان، اندونزی، مالزی، افغانستان، سوئد، ایرلند، ترکیه، کانادا، مصر، ویتنام، استرالیا، اتریش، لهستان، فنلاند، سوئیس، اوکراین، لوکزامبورگ، بحرین، هند، بلژیک، چین، کره جنوبی، یونان، آرژانتین، آفریقای جنوبی، مکزیک، شیلی، کلمبیا، سنگال، تاجیکستان و ...